Kłamstwo - jak rozpoznać i samemu dobrze kłamać

Czym jest kłamstwo?

Kłamstwo - twierdzenie niezgodne z rzeczywistością, mające wprowadzić kogoś w błąd

Kłamstwo towarzyszy nam od dawien dawna i jest naturalną częscią komunikacji międzyludzkiej. Pomaga odpowiednio się prezentować poprzez minimalizację wad i wyolbrzymianiu zalet. Uczymy się jak osiągać zysk z kłamstwa już od dzieciństwa gdy to, oszukując, że byliśmy grzeczni zostajemy nagradzani cukierkiem.  Kłamstwo służy też naszemu bezpieczeństwu, bo przecież nie powiemy osobie, która może nas ukarać najgoszej prawdy. Prawda boli i często nie należy do najprzyjemniejszych. A niektórzy po prostu lubią tajemnice. Znacznie utrudnia nam dojście do prawdy na której przecież nam zależy. Dlatego nauczmy się skutecznie rozpoznawać kiedy ludzie kłamią, a dzięki temu nauczymy się lepiej kłamać.

Oto 16 cech które pozwalają nam stwierdzić czy ktoś kłamie. Oczywiście występowanie jakiejkolwiek nie jest dowodem na to, że ktoś kłamie, a wskazówką. A dużo spełnionych cech pozwoli trafnie ocenić prawdomówność rozmówcy. W rostrzyganiu czy ktoś kłamie czy nie pomoże nam też zasada "świadomości kary i nagrody"

Zasadniczo polega ono na tym że kłamiący jest świadom konsekwencji tego co zyska jak uda mu się skłamać, a co go czeka jak nie uda mu się to. 

Cechy po których można rozpoznać kłamstwo to:

1. Brak kontaktu wzrokowego - rozglądanie się, unika nie bezpośredniego kontaktu wzrokowego przepytującego
2. Zbyt intensywny kontakt wzrokowy- Charakterystyczne u ludzi ze zbyt dużą pewnością siebie. 
3. Zerkanie oczami w prawy górny róg- wiąże się to z dostępem do określonej części mózgu związanego z kreatywnością i tworzeniem, charakterystyczne gdy wymyślamy odpowiedź. Więcej informacji tutaj
4. Mała ilość gestów- Gdy opowiadamy zmyśloną na poczekaniu historię, trudniej nam jednocześnie urozmaicać ją skomplikowaną gestykulacją
5. Sztywne ruchy ciała- Pokazujące niepewność i spięcie. I zdenerwowanie
6. Za dużo detali w opowieści- Pojawiają się wtedy gdy mówiąca je osoba chce ukoloryzować swoją opowieść o elementy, na które nie zwróciła by normalnie uwagi w czasie opowiadania.
7. dotykanie/zasłanianie twarzy rękoma (uszy,usta,nos,oczy) -Mimowolne ruchy które mają na celu osłonienie twarzy/ dodanie pewności siebie/ rozładowanie stresu.
8. Jednostronne uniesienie ramienia- taki niepełne wzruszenie ramionami
9. Krzyżowanie rąk i nóg  - czyli pozycja obronna, w której człowiek czuje się bezpieczniejszy. Jest zamknięty na otoczenie i niechętnie dzieli się informacjami.
10. Przechylanie głowy na bok(dalej od słuchającego) - łączy się z unikaniem kontaktu wzrokowego.
11. Zła postawa - garbienie się i chowanie rąk w kieszeni - będąc w sytuacji stresowej, staramy się znaleść możliwie wygodna dla siebie pozycję. To samo można zauważyć u ucznia który jest przepytywany.
12. Niespójność wypowiedzi - Pojawia się gdy poszczególne elementy się wykluczają
13. Zmiana tonu głosu - Na inny, wyższy lub niższy, lub chcąc udawać inną osobę.
14. Zbyt długie pauzy w trakcie opowieści - zazwyczaj potrzebne po to by wymyśleć odpowiedź, lub przypomnieć sobie już przygotowaną.
15. Przejęzyczenia- Pojawiają się gdy to o czym myślimy jest inne niż to co mówimy.
16. Wzrost temperatury ciała i przyspieszony puls - Pojawiają się gdy jesteśmy w sytuacji stresowej lub jesteśmy zdenerwowani.

Skoro już wiemy jak rozpoznać kłamstwo, to możemy z łatwością stwierdzić jak dobrze kłamać. Jestem przeciw notorycznemu kłamaniu i cenię prawdomówność. Ale każdemu przyda się znać te zasady, gdyby naprawdę potrzebował ich spróbować.

1. Mówić prawdę (najlepszy sposób to poprostu nie kłamać. Im więcej prawdy w naszych wypowiedziach tym trudniej znaleść kłamstwo)
2. Mówić naturalnie, nie zmieniać tonu głosu
3. Uzupełniać opowiadanie gestami
4. Mówić z emocjami adekwatnymi do sytuacji opowiadanej
5. Nie opowiadać zbyt dużo szczegółów
6. Zaplanować kłamstwo
7. Mówić zdecydowanie, nie cofać wypowiedzi
8. Nie kłamać w ważnych sprawach (również ważna zasada)
9. Wierzyć w własne kłamstwa

Oczywiście kłamstwa innych nie ułatwiają nam życia i nie ułatwiają nam dostrzeżenie prawdy. Ale to dzięki kłamstwom nasze życie nie jest nudne i pełno w nim tajemnic do odkrycia. Owocnego rozpoznawania kłamstw.

Spójrz prawdzie prosto w Oczy

Niedawno natknąłem się na ciekawy artykuł. Ogólnie mówił on o tym że można ogólnie dowiedzieć się o czym myśli człowiek patrząc mu w oczy. Ten wniosek opiera się na założeniu że nasz mózg chcąc uzyskać dostęp do określonej części w pamięci mimowolnie porusza naszymi oczyma w danym kierunku
Tak to wygląda jakbyś patrzył na drugą osobę (kopia z artykuł ):

Obrazy tworzone – Osoba wizualizuje rzeczy, które są dla niej nieznane, których nigdy wcześniej nie widziała, np. zielonego psa lub wydarzenie, które nie miało miejsca w jej życiu.

Obrazy przypominane – Osoba uzyskuje dostęp do swoich wspomnień zapisanych w formie obrazu.

Dźwięki tworzone – Osoba tworzy w swojej głowie dźwięk, który jest jej nieznany.

Dźwięki przypominane – Osoba uzyskuje dostęp do swoich wspomnień zapisanych w formie dźwięku.

Odczucia kinestetyczne – Osoba sięga po informacje związane z emocjami lub odczuciami zewnętrznymi, jak np. uczucie chropowatości kory drzewa.

Dialog wewnętrzny – Osoba odtwarza w swojej głowie swój lub kogoś innego głos w formie dialogu wewnętrznego.

Dalej autor ostrzega, że nie zawsze się to sprawdza, u osób leworęcznych jest to odwrócone i nie jest to dobry sposób na wykrywanie kłamstw. Chociaż i tu się nie zgodzę bo widziałem film w którym ludzie wykorzystując tę technikę wykrywali w której ręce ma ukrytą monetę. Pytali. patrzyli na ruch oczu w trakcie odpowiedzi (Albo sobie przypomni, albo odwoła się do twórczej części by wymyśleć kłamstwo). Skuteczność 9/10

Na koniec dodaje kilka pytań dzięki którym można sprawdzić skuteczność tej metody. (Je też przedrukuje)

Obrazy przypominane:

- Jakiego koloru są ściany w Twoim pokoju?

- Co widzisz gdy stoisz na przystanku tramwajowym?

- Jakiego koloru miałeś wczoraj koszulkę?

Obrazy tworzone:

- Jak wyglądałby Twój pokój z różowymi kropkami na ścianie?

- Jak wyglądałby słoń skrzyżowany z tygrysem?

- Wyobraź sobie zielony kwadrat w czerwonym trójkącie.

Dźwięki przypominane:

- Jaki dźwięk wydają drzwi od Twojego pokoju, gdy trzasną?

- Jaki masz dzwonek w telefonie?

- Jak brzmi głos najbliższej Ci osoby?

Dźwięki tworzone:

- Jak brzmiałoby radio pod wodą?

- Jaki dźwięk wydawałby ptak upity alkoholem?

- Jak brzmiałby krzyk 1000 osób na raz?

Kinestetyka (odczucia):

- Jakie odczucia wywołuje trzymanie w dłoni śnieżki?

- Jak to jest zanurzyć się w gorącej wannie pełnej wody?

- Co czujesz gdy dotykasz papieru ściernego?

Dialog wewnętrzny:

- Co mówisz do siebie, gdy coś Ci nie wychodzi?

- Jakim tonem głosu do siebie mówisz?

- Powiedz do siebie w myślach coś miłego.

W trakcie ćwiczeń bardzo ważne jest by wyrobić sobie " umiejętność dostrzegania nawet najdrobniejszych spojrzeń, bo czasami trwają one ułamki sekund. Musisz być bardzo uważny i z koncentracją obserwować co się dzieje na twarzy drugiej osoby. "

Wniosek: Patrzeć ludziom w oczy, obserwować i wnioskować.

Źródło: http://michalpasterski.pl/2010/07/jak-czytac-w-myslach-patrzac-w-oczy/

Wygląd zegarek i buty

Wszyscy chcąc czy nie, oceniamy mniej lub bardziej ludzi po wyglądzie. Jest to naturalne zachowanie które pozwala nam wybrać osoby z którymi warto rozmawiać i pogłębiać kontakt.
Robimy to zwykle pożytkując się doświadczeniem. Własnym lub cudzym (np: z opowieści). Nie jesteśmy jednak zawsze świadomi tego co widzimy. Widząc brudnego żula widzimy brudnego żula. Nie zastanawiamy się czy jego wygląd świadczy o nie dbaniu o siebie, co jest związane z problemami w życiu i psychologią tego człowieka.
Świetnym przykładem jest to że do oceny zamożności człowieka świetnie nadają się buty i zegarki. Człowiek który chce wyjść na bardziej zamożnego często zapomina o tak istotnych szczegółach jak buty czy zegarek na rękę. Zegarka czy butów nie zmieniamy często na co dzień. Tutaj jest też największa różnica ceny pomiędzy tanimi i drogimi modelami/parami butów.

W tej sekcji postaram się opisać jak analizując pewne cechy wyglądu możemy dojść do konkretnych wniosków.